[เอาบ้าง][Survival Kit] อุปกรณ์เอาชีวิตรอดของ @JUmp

สืบเนื่องจากเห็นเว็บไซต์ #FJSK  (http://fjsk.in.th/) มีบล็อคที่ลงเกี่ยวกับ Survival Kit แต่ด้วยความที่เป็นคนโลวโปรไฟล์ เซเลปทวิตสะเต้อก็ไม่ใช่ ขอลงในบล็อคตัวเองก่อนแล้วกัน 5555 ว่าด้วยอุปกรณ์ใช้เอาชีวิตรอดไปวันๆในแต่ละวัน สำหรับพนักงานออฟฟิศย่านชานเมือง ใกล้หนองงูเห่า 1. กระเป๋าสะพายข้าง DAPPER  อายุประมาณ 2 ปี ไม่มีความพิเศษใดๆ แต่ใช้เกือบทุกวัน ตอนซื้อชอบขนาดที่กำลังดี ไม่ใหญ่ไป ขนาดพอดีใส่แฟ้มพลาสติก A4 สบายๆ ครับ 2. หนังสือเดินทางประเทศไทย (Passport  นั่นแหละ) พกติดกระเป๋าตลอด แม้จะอยู่ในไทย เผื่อฉุกเฉินครับ ปล.จะบอกว่าเคยใด้ใช้งานแบบไม่ทันตั้งตัวด้วย คือทำบัตรประชาชนหายไปทำใหม่แล้วแสกนลายนิ้วมือเท่าไหร่ก็ไม่ตรง เลยเอานี่เป็นหลักฐานเพิ่มเติม รอดไปไม่ต้องเอาผู้ใหญ่บ้านมายืนยัน 55  3.กระเป๋าตังค์ สัญลักษณ์แห่งทุนนิยม แฟบต้นเดือน (มีแต่แบงค์ใหญ่) พองปลายเดือน (เหลือแต่แบงค์ย่อย) 4. สายชาร์ต iPhone Moshi ยี่ห้อนี้ดี มีสายรัด ขั้วแข็งแรงกว่าของ Apple เยอะ (ขอค่าโฆษณาด้วยนะครับ Moshi) 5. … More [เอาบ้าง][Survival Kit] อุปกรณ์เอาชีวิตรอดของ @JUmp

10 อันดับ bio twitter by ผมเอง

กลับมาอัพ blog กันอีกครั้งหลังจากห่างหายไปหายเดือน ทั้งด้วยเหตุผลทางการเมือง เฮ้ยย ทางความขี้เกียจและต่างๆนานา กลับมาเข้าเรื่องกันดีกว่า สองสามปีที่ผ่านมานี้ผมติด social network ตัวหนึ่งมาก จะกินจะเที่ยวจะเยี่ยวจะขี้ก็ tweet ตัลหลอด .. และสิ่งนั้นก็คือ twitter หลายคนคงรู้จัก หลายคนกำลังเล่นอยู่ หรือแม้หลายคนอาจจะกำลัง follow  ผมอยู่ตอนนี้ก็ได้ ที่ @JU_mp สิ่งหนึ่งที่ผู้ที่เล่น  twitter สามารถแสดงตัวตนหรือเป็นการแนะนำตัวคร่าวๆ ว่าตัวข้าหนอนี่เป็นใคร กำเนิดเกิดมาแต่ชาติปางไหน กำลังทำมาหากินอะไร หรืออะไรก็ตามแต่ที่อยากจะแนะนำให้ผู้อื่นรู้คร่าวๆเกี่ยวกับตัวเรา เป็นการแนะนำตัวคร่าวๆ คร่าวๆจริงๆ เพราะมันจำกัดแค่ “160ตัวอักษร” นั่นแหละครับ เค้าให้เขียนแค่นั้นแหละต่อรองไม่ได้ด้วย งกจริง ! (ฮาา)  ซึ่งแต่ละคนก็สรรหาคำพูดหรือประโยคมาพรรณาตัวเองกันเต็มที่ บางคนก็จริงจัง บางคนก็ฮา บางคนก็หลุดโลก(ไปเบยแจ้) ผมจึงขอจัดอันดับ “10 อันดับ  bio twitter” ที่ผมชอบ มาแชร์กันครับ อันดับที่ 10 ของน้อง @pearwawa อันนี้ออกแนวขี้เกียจเขียนมั้ง หรือไม่อยากให้รู้ แต่ทำไมเขียนแบบนี้ ? … More 10 อันดับ bio twitter by ผมเอง

ดินสอกด ดินสอก๊ด ดินสอกด (ตอนที่ 1)

ช่วงชีวิตในมหาวิทยาลัยเชื่อได้เลยว่านอกจากหนังสือ(และอาจารย์)แล้วสิ่งที่สำคัญขณะอยู่ในห้องเรียนคือ….มีสาวๆน่ารักๆๆนั่งอยู่ในห้อง เฮ้ยยยยยยยยย….. ไม่ใช่หละครับ มันคือ “เครื่อเขียน” ต่างๆ ต่างหาก ผมในฐานะคนบ้าเครื่องเขียนคนหนึ่งและจะรู้สึกมีความสุขเมื่อได้เดินแผนกเครื่องเขียน ดูอะไรแปลกๆใหม่ๆ พิลึกๆ ชอบซื้อ ซื้อ ซื้อ แต่บางครั้งไอ้ที่ซื้อมาแทบจะไม่ได้ใช้เลย -3- และหนึ่งในนั้น คือดินสอกดนี่แหละครับ คงหายากแล้วนะครับสำหรับคนที่เอาดินสอไม้ไปนั่งแล็คเชอร์ ดินสอกดนี่แหละสะดวกสุดๆ จำได้เลยสมัยมัธยมซื้อบ่อยมากโดยยี่ห้อ Pentel ซึ่งผมว่าทำค่อนข้างดีนะราคาไม่แพงด้วย เอ่ยชื่อว่า “Caplet” “Fiesta” “.e-sharp” “Techniclick” ฯลฯ หลายคนคงคุ้นๆ หรือใช้อยู่  ที่จริงสมัยนั้นเพื่อนๆหลายคนกลำลังฮิตกับเจ้า rotring tikky II อยู่นะครับ แต่โดยส่วนตัวผมไม่ชอบเลยอะ คือ คนมันใช้กันเยอะเกิ๊น พอดีไม่ชอบเป็นคนที่ใช้ของตามกระแส หะหะ และอีกอย่าง tikky II กลไกมันทำให้ไส้หักง่ายมากๆ เอาหละครับๆ กลับมาห้องแล็คเชอร์เวลาผ่านไปมาอยู่มหาลัยอะไรๆก็เริ่มเปลี่ยนจากที่ซื้อดินสอกดราคาไม่กี่สิบบาท เริ่มขยับเป็นราคาสามหลัก แต่ก็แปลกนะครับ เมื่อก่อนผมทำดินสอกดหายบ่อยมาก คือ อยู่ได้ซักสองเดือนนี่ก็สุดยอดแล่วววววว  แต่พอซื้ออะไรที่แพงขึ้นคิดว่ามันคงทำให้เรารู้จักรักษาของมากกว่าขึ้น(มั้งนะ) เอาหละครับร่ายมายาวเดียวจะหลับกันซะก่อน วันนี้จะมาเสนอดินสอกดที่ซื้อ(และได้ฟรี) สะสมไว้ครับ 🙂 คาดว่าเขียนหมดทีเดียว … More ดินสอกด ดินสอก๊ด ดินสอกด (ตอนที่ 1)